Een echte Sanne dag

Een lege plek,
een groot gemis
Een fijne herinnering is al wat er nog is

Waar ben je nu,
vraag ik me af
‘k voel nog de liefde die je me gaf

Jou te kennen,
vond ik fijn
Je los te laten dat doet pijn

Ik zal je missen in dit leven
en altijd om je blijven geven

Dit gedichtje en nog heel veel andere lieve woorden, kaarten, bloemen, verhalen, herinneringen kregen we vorige week vrijdag. Het werd daardoor een echte Sanne dag. Op het grafje van Sanne lag een deken van bloemen en kaarsjes, het zag er zo mooi uit, we werden er gewoon een beetje stil van…. Ik hoorde net een liedje van Paul de Leeuw. Het blijft een gekke vent maar af en toe heeft hij zulke mooie teksten..:

Morgen is er geen morgen meer
Als jij er niet bij bent
‘k Voel me hopeloos, tot niets in staat
Als jij niet bij mij bent

Alles zonder jou
Is een weg die ik niet wou
En de toekomst lijkt verdrietig, grauw

Maar zeg nooit: ik ben alleen
Zoveel vrienden om je heen
Die begrijpen wat je voelt
En precies wat je bedoelt

’t Is een blik, een arm, een hand
En de tranen in hun ogen
Medeleven, troost van wie dan ook
De warmte van hun mededogen

Dus  zeg nooit: ik ben alleen
Zoveel vrienden om je heen
Die begrijpen wat je voelt
En precies wat je bedoelt

Zonder al die lieve mensen om ons heen zou het zoveel zwaarder zijn. Het voelt goed om met hen de mooie herinneringen aan Sanne (die we allemaal op onze eigen manier hebben)  levend te houden.