Gedicht van pappa

Lieve Sanne,

Ik kan maar moeilijk de woorden vinden die mijn gevoel omschrijven.
Gelukkig, de herinneringen zullen altijd blijven.

Niet alleen verdriet maar ook de frustatie, boosheid en al die vragen.
Ik kan het nog steeds niet verdragen.

Al twee jaar ben jij er niet meer
Dat doet nog steeds zo’n zeer

Toen jij er nog was en ik het moeilijk had
nam ik jou op schoot en gaf jij mij weer kracht

Jij deed mij beseffen wat echt belangrijk is in het leven.
De hectiek van alle dag deed jij vergeten

Het is gewoon niet eerlijk dat jij er niet meer bent
Nooit met je broertje kunnen spelen, het is zo’n leuke vent

Sjors geeft je elke dag een kusje
Hij is zo lief voor zijn zusje

Hij geeft mij nu de kracht om met het verdriet om te gaan
Als ik naar hem kijk zie ik jou ook staan

Met z’n vieren zullen we nooit zijn
In gedachten lijkt me dat zo fijn…………

Dikke knuffel van papa