Fotoboek

We hebben het fotoboek gekregen met alle foto`s van de afscheidsdienst en de begrafenis. Het is een heel mooi boek geworden, met veel zakdoeken in de buurt kijk ik er vaak in. Voor mijn gevoel gaat het iedere dag een beetje minder goed met me. Elke dag mis is mijn kleine meisje een beetje meer en elke dag wordt het steeds een beetje meer duidelijk dat ze er echt niet meer is. Na alle hectiek van de verhuizing begint nu de vermoeidheid ook op te spelen. `s Nachts slapen we op zich wel maar heel onrustig, veel wakker en veel dromen. Net even een paar uur geslapen, maar als ik dan wakker wordt denk ik bij mezelf: waarom zou ik er in hemelsnaam uit gaan? ? ? ? ? ? . . . . . . ..
De bloemen op het grafje zijn nu weg. We hebben er allemaal kleine viooltjes gepoot. Alle beertjes en vlinders uit de boeketten staan ertussen. Zo is het nog steeds een deken van bloemetjes.